വേഴാമ്പലായ്,
കേഴുന്നു ഞാന് – നിന്
പ്രണയത്തിന്,
തണലില്
ചാഞ്ഞുറങ്ങാന്
വേനലിന് ബാഷ്പത്തില്
ഉരുകുന്നു ഞാന് –നിന്
സ്നേഹാമ്ര് തത്തില്
ആറാടുവാന്…
ഉരിയാടാനറിയാതെ,
നിന്സുഖ കാവ്യങ്ങള്
തനിയെ മറിയുന്നു
താളുകകളായ്….
കാലത്താല് മായുന്ന
പ്രണയാക്ഷരങ്ങള്
ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിക്കാനെന്നെത്തും നീ…..
പതിയെ വിരിയുന്ന
പനിനീരായ് നിന് മുഖം
നിത്യ വസന്തമാണെന്റെ നെഞ്ചില്…
ഇടവഴിതോറും
നിന്പാദമുദ്രകള്,
തിരയുന്നുഞാനുമിന്നേകാകിയായ്……..
കേഴുന്നു ഞാന് – നിന്
പ്രണയത്തിന്,
തണലില്
ചാഞ്ഞുറങ്ങാന്
വേനലിന് ബാഷ്പത്തില്
ഉരുകുന്നു ഞാന് –നിന്
സ്നേഹാമ്ര് തത്തില്
ആറാടുവാന്…
ഉരിയാടാനറിയാതെ,
നിന്സുഖ കാവ്യങ്ങള്
തനിയെ മറിയുന്നു
താളുകകളായ്….
കാലത്താല് മായുന്ന
പ്രണയാക്ഷരങ്ങള്
ചൊല്ലിപ്പഠിപ്പിക്കാനെന്നെത്തും നീ…..
പതിയെ വിരിയുന്ന
പനിനീരായ് നിന് മുഖം
നിത്യ വസന്തമാണെന്റെ നെഞ്ചില്…
ഇടവഴിതോറും
നിന്പാദമുദ്രകള്,
തിരയുന്നുഞാനുമിന്നേകാകിയായ്……..
