നദി


അന്ന്
കാട്ടില്‍ ഞാനേക,
മധുരപതിനേഴിന്‍,
ശാലീന- കന്യക.

ഇന്ന്
ഒരാര്‍ത്തിയാല്‍
നഗരം പുല്‍കി
പലരും, തൊട്ട് - തലോടി,
ഞാനും , ..............
ഇനി
ഈ വിയര്‍പ്പും,
ഉപ്പും,
പകലെന്തിയോളമിരമ്പവും,
തെല്ല് പരിഭവമെന്തിന് ?
നഗരമല്ലേ....

8 comments:

ആര്‍ബി said...

നാഗരികതയുടെ ചതിക്കുഴികളില്‍ പെട്ട ഒരായിരം സ്ത്രീ ജന്മങ്ങള്‍ക്കും,, നമ്മളാല്‍ ഇല്ലാതാക്കപെട്ട കേരളത്തിന്റെ നദികള്‍ക്കും ഈ അക്ഷരങ്ങള്‍ സമര്‍പ്പിക്കുന്നു...

ഒരു ആത്മ സംതൃപ്തിക്കായ്........ said...

അല്ല ഇത് നഗരമല്ല നരഗമാണ്!നല്ല കവിത.

എന്റെ സ്വപ്നം said...

നല്ല കവിത...ആശംസകള്‍

നിരക്ഷരന്‍ said...

കൊള്ളാം കുട്ടിക്കവിത.

മുസിരിസ് said...

വരികള്‍ വറ്റാതിരിക്കട്ടെ!

AJISH said...

nice

ജെപി. said...

ചെറുതാണെങ്കിലും വളരെ മാധുര്യമുള്ള വരികള്‍

kanakkoor said...

നല്ല കവിത...എങ്കിലും അല്‍പ്പം കൂടി വിശാലം ആക്കാമായിരുന്നു.